Hoi hoi!

Ik leef nog! Ik schrijf kort even wat over elke dag.

2/5 Arrival

Ik ben aangekomen in Accra en op het vliegveld de andere vrijwilligers ontmoet. Rochelle, Karin en Marion uit Nederland, Jenny uit Zweden en Jessica uit Frankrijk. Op het vliegveld moesten we naar ons busje lopen en pakten meteen allemaal mannen onze koffer die ze wilden dragen en er dan geld voor vroegen, beetje dom want dat hadden we natuurlijk nog niet, vonden ze niet zo leuk haha. Ik zit over 2 weken samen met Jenny in Akim Akroso, een dorpje redelijk in de buurt van Accra.

3/5 De marktjes

We hadden slecht geslapen allemaal en het is hier heel normaal om om 6 uur op te staan, maar langer kan je ook gewoon niet slapen. Niet door de hitte, maar je bent gewoon klaarwakker. En we moeten om 8 uur klaar zijn en we hebben 1 douche met z'n zessen. Ontbijten kan alleen tussen 7 en 8. Met het busje gingen we naar SYTO voor een inleiding met nog 4 andere meisjes, Duitsers, Stephanie, Louise, Pamela (zij is best oud) en Marion. SYTO mammaTina vertelde heel veel en het duurde heel lang, maar sommige dingen waren wel nuttig.
Daarna een City Tour in het busje en later lopend. Vincent leidde ons over de marktjes rond. Het is wel echt een shock want iedereen wil je wat verkopen, heel opdringerig, en vis ligt half aangevroten door vliegen in de zon te drogen. Om je aandacht te trekken schreeuwen verkopers niet zoals in NL maar maken ze een sssst geluid. Kinderen roepen 'Obruni' (blanke) naar je, maar niet gemeen bedoeld. De markt is echt een doolhof en ongeorganiseerd. Iedereen vraagt overal waar je vandaan komt en willen je hand schudden wat je niet mag weigeren heeft Tina verteld, dat is onbeschoft. Wel je handen wassen erna. Geld wisselen ging in een klein kantoortje ergens onlogisch en ze moest nog extra geld ophalen want ze had te weinig. Wel het echte Afrika beeld van mensen met bakken op hun hoofd wordt hier bevestigd. Als ze je naam vragen en of je het wilt spellen, niet doen, want dan kom je terug en hebben ze een armbandje met naam voor je gemaakt, heel vervelend en ze luisteren niet naar 'no'. Dat is wel irritant, hun opdringerigheid, maar aan de andere kant, ze zijn ook arm en denken dat wij heel rijk zijn.
Veel contrasten hier. Een krottenwijk naast een luxe bankgebouw en een bruine zandweg naast een prachtig park. En superveel gigantische reclameborden. Ik baalde wel flink dat ik FC Twente niet heb kunnen zien haha.

4/5 Strand

Vanacht was NL'se Marion flauwgevallen, Tina gebeld en direct naar het ziekenhuis en ik ging wel mee. Het was niet spoed want ze kon nog wel gewoon lopen, ze had alleen voedselvergiftiging. Het ziekenhuis viel me mee, de gangen zijn allemaal buiten, maar verder was het wel heel schoon. Ze kreeg antibiotica en dan wordt ze beter.
Het was stranddag, dus op het strand lekker een ligstoel gehuurd voor 1 euro voor de hele dag. Je mocht niet overal in de oceaan zwemmen, alleen in een klein stuk tussen 2 witte vlaggen. De golven zijn hoog en er is een flinke stroming, maar des te leuker vind ik! Tenminste wat actie. 's Avonds gegeten bij een restaurant Paloma, waar het wel duur was 6 euro voor eten en drinken (1 gang en 1,5 liter water). Iedereen is wel ontzettend verbrand op het strand. Ik zou een NL'se plensbui nu wel ontzettend kunnen waarderen hier op mijn tomatoskin.

5/5 Drum & Dance!

's Ochtends taalles, maar ik wist al veel want ik had hier al een cursus gedaan en dat kon Vincent horen zei hij, jeeeej! In de pauze gingen we de straat op om wat eten te kopen, wil een jongen mij een ketting aansmeren. Ze zijn zo aardig, maar opdringerig, dat het heel lastig is ze weg te krijgen, want onbeleefd zijn is not done. Uiteindelijk vond hij mij zo aardig (ik probeerde gewoon niet onbeleefd te doen) dat hij mij de ketting gaf. Maar dan voel je je toch schuldig want je hebt er niets voor betaald. Ik heb het 10x proberen terug te geven, maar hij nam het gewoon niet terug, sja, dan is het niet anders. Ik vermijd de verkopers liever, maar dat is echt impossible.
Terug bij SYTO, drum & dance! Superleek. Kpalogo heet de drum waar we op speelden, maar ik vind een djembe fijner. Dansen en trommelen was heel leuk en heel ritmisch, maar dat ga ik volgende week ook nog doen. We kunnen een djembe of kpalogo kopen, en dat doe ik ook wel. Je kan dan je eigen symbolen en tekst kiezen en die hakken ze erin, 30 euro voor een grote djembe valt ook nog wel mee. En je krijgt er een tas bij, o yeah.
Ik heb een allergie ergens voor, ik denk de yoghurt die ik gegeten heb, want ik heb uitslag op mijn vingers en tenen, rode vlekken en bultjes. Doet zeer, maar ik ben verder niet ziek dus even aankijken.

6/5 Ghanaian Cooking

Djembe gekocht! Beste souvenir uit Ghana denk ik. En gekookt vandaag. Ik ben alleen niet zo lekker, misselijk gevoel en later ook nog hoofdpijn en spierpijn, dus ik heb er niet veel van gegeten. In het eten ging ongekoelde vis met dikke graten en salted vissenstaart, haha, niet mijn favoriet. Yam, een soort aardappel, en kool is wel lekker. De pannen gingen op hete kooltjes die je telkens aan moest wapperen. Verder heb ik alleen maar op bed gelegen op de hoop dat ik me later weer wat beter voel, dat is nu wel iets, dus ik denk dat het gewoon van de warmte kwam. Morgen gaan Karin, Stephanie en ik naar het Drum & Dance week gastgezin. Ik zal ook proberen wat foto's te posten maar het is hier best traag dus verwacht niet te veel. Ik heb het in ieder geval superleuk hier! En superwarm! Wees maar jaloers in het regenachtige NL! Oja, en ze leven hier echt voor het voetbal zoals reclameborden met 'bring the cup home!' en tvreclames met 'you remember 2010, the year everything changed' en dan laten ze een toekomst zien waarin alles veel beter is, heel leuk.

Later!!
P.S. Mijn Ghanese naam is Niki Ama (is de meisjesnaam voor op zaterdag geboren), dat heb ik dus ook op mijn djembe laten zetten.