Bijna thuis...

Het is een tijdje geleden dat ik wat geschreven heb en om terug in NL ook nog wat te vertellen te hebben en jullie niet te vermoeien met een waslijst aan ervaringen houd ik het zo kort mogelijk.

Toen ik in het dorpje kwam gingen de andere vrijwilligers net een weekend weg, dus zat ik het eerste weekend alleen in mijn dorp. Het toilet was een gat in de grond (wel met een houten ding eromheen dus met wat fantasie zag het eruit als een toilet en het was wel afgeschermd met dakje en muurtje en een slot! Dus alleen voor de vrijwilligers) en de douche een bucket bath, emmertje water dus met flink wat bacteriendodend Dettol want het douchewater was regenwater. Mijn kamer had geen plafond dus ik sliep recht onder mijn golfplaten dak haha jaaa, een echt dorp. Buiten liepen overal geiten, kippen, schapen (naast mijn raam helaas), katten en honden. Ik had het gevoel dat ik in dat openluchtmuseum het Archeon liep en 300 jaar terug in de tijd was, afgezien van de tv, mobiele telefoons en de af en toe aanwezige elektriciteit. Het eten was super en veel, niets te klagen! En niet zo scherp gelukkig haha.

De school was verschrikkelijk. En dat is een lang verhaal, dus dat is een verhaal voor wanneer ik terug ben. Wat ik wel zeg is dat de kinderen geen Engels spraken dus lesgeven was retemoeilijk en ze waren te bang om vragen te stellen, want normaal gesproken werden ze dan geslagen. De kleuterklas lijkt op een boksring waar iedereen elkaar de hersens uitslaat (niet de leraren, de kinderen van 3) en daar ben ik na 2 dagen gillend weggerend, toen belandde ik in de 1ste klas (groep 3) waar 99 kinderen in zaten, omg. Als het regende werd er niet lesgegeven en soms wanneer het zonnig was ook niet, dan zaten de kinderen van half 9 tot 2 in hun klas en als ze lastig werden werden ze geslagen. Dat laatste was zo'n beetje hun oplossing voor alles: lawaaiig, langzaam of dom kind --> oplossing: the stok. En dan hard, op het hoofd of de rug, niet op de handen. En in elke klas zaten ongeveer 2 leraren, dus een gebrek hadden ze ook niet, ja wel aan goeie leraren, maar dat is een heel ander probleem.

Een weekend naar Kumasi geweest,de 2de grote stad van Accra, en flink wat souvenirs ingeslagen. Kumasi is druk maar de mensen zijn zoveel leuker dan in Accra. Kumasi is echt een aanrader als je ooit naar Ghana gaat. Hoe hoger je gaat in Ghana hoe beter hoor ik, maar de wegen worden wel slechter. Neem je primatour mee!

De laatste week in het dorp was ik echt aan het aftellen, mijn gastgezin was superaardig en er waren wel wat kinderen van ongeveer 10 jaar, dus die waren wel leuk en wat handjeklap meegedaan, maar veel doen ze niet in zo'n dorp. Teenage pregnancy is ook best een issue daar. Ik had ook het idee dat mijn hostzusje van 19 of ziek was of zwanger was, want haar buik was best wel bol. Maar ze had geen man of vriend. De lijst die ik van Travel Active of Sytohad gekregen met informatie over mijn gastgezin klopte voor geen meter, het aantal mensen en de leeftijden niet. Ik had persoongerelateerde cadeautjes gehaald dus dat viel een beetje in het water, maar toch waren ze blij.
Maar omdat het project tegenviel was ik er wel klaar mee. 4 weken is genoeg voor mij. Maar het is het absoluut waard geweest, ik heb superveel gezien en het is echt een ervaring! En ik heb nu ook gezien hoe je niet een leraar moet zijn, dus dat kan ik gebruiken in mijn opleiding he. En ik waardeer NL zo! Met de gewone winkels, privacy en variaties in het eten. Water uit de kraan, een toilet en warme douche. Want hoe vaak je hier ook doucht, 2x per dag, ik heb het idee dat je er niet schoon van wordt.

Ik ben nu weer terug bij Maame Mina voor de laatste 2 nachten en Karin is er ook dus dat is wel gezellig. Vandaag nog wat geshopt op Osu (een jurkje!!!) en morgen nog even iets goedkoper shoppen op Makola Market. Ik heb m'n drum ook, superleuk, en mijn paspoort dus ik ben klaar voor vertrek.
Na de markt morgen gaan we relaxen op het strand en dan eindelijk naar het vliegveld en naar huis.

Waar je me naar moet vragen is het Rat-verhaal, zoetsappig.

Tot snel! En wanneer moet ik weer werken?

Bye Bye, Afdingen-like-hell-queen Niki

P.S. Lariam malariapil, niet zo super, ik heb enorme nachtmerries waarin ik ga praten en soms gillen en ik ben ook een flink aantal keren uit bed gesprongen omdat ik een echt zag dat er allemaal beesten in mijn bed kropen, pas de volgende ochtend besefte ik dat het niet echt was, dus ik hallucineerde gewoon half. Als je ooit naar een land gaat waar je die pil moet slikken, neem dat dus niet Lariam haha.

Maame Mina

Hoi allemaal!

Al bijna 2 weken voorbij! En het voelt zoveel langer. Misschien omdat ik Accra nu wel gezien heb, alhoewel ik wel gewend ben aan het kopen van de straat. Anders winkels zijn er eigenlijk niet namelijk of belachelijk duur. Producten die geimporteerd moeten worden zijn hier 3x zo duur als in NL, bijv. Milka chocola kleine reep is hier ongeveer 2 euro. Ik heb nu een groot chocoladetekort, dus sla maar vast wat in. Het eten is niet echt mijn stijl, maar ik heb geen keus he, Fufu of rijstballen en aaaalles is zooo pittig haha. Vandaag zat ik te denken wat ik wil eten wanneer ik terug ben, rauwe zalm met roomkaas op een stokbroodje en wat sla erop, oja en olijven van Olijf & Zo haha (even wat reclame), dus pap, de 29ste mag je gaan shoppen.

Drum & Dance was leuk! Nu weet ik wat ik kan spelen op mijn djembe en die dansen, het is gewoon een zeer groffe versie van klassiek ballet, niet anders uit te leggen. De Ghanese drum is Kpalogo/Oblente, maar die heb ik dus niet gekocht want die is niet zo mooi en het wordt toch een soort meubelstuk he.

Ik heb wel elke week een kwaaltje. Vorige week die allergie, deze week een dikke enkel (net of je hem verstuikt hebt) van de mosquitobites. Doet zeer joh! Haha, het is niet grappig, maar toch, Maame Mina (mijn gastmoeder waar ik deze week ben verbleven) heeft mij er Aloe Vera uit een plantop laten smeren en zegt dat dat werkt, het helpt wel tegen de jeuk maarja. Mina is een hele aardige vrouw van 60 met een cateringbedrijf, superleuk en ze heeft een douche. Dus nu hoef ik maar twee weken in een bucket bath te wassen, jeeeej! =D

Ik heb een leren tas gekocht, die kan je hier overal krijgen en hij is zo mooi! Ik ben er zo blij mee.

Morgen ga ik naar het dorpje waar mijn project is en ik ben wel blij dat ik weg kan uit Accra nu, het is lang genoeg geweest en de aldoor toeterende taxichauffer are driving me crazy! Op Labadi Beach/La Pleasure Beach heb ik vandaag geprobeerd minder op te vallen op straat door net zo bruin te worden, ik kom steeds dichter in de buurt, maar mijn haar wordt steeds blonder dus dat werkt averechts.

Ik weet niet hoezeer ik in staat ben nog een bericht te plaatsen, maar ik ga mijn best doen.

Dikke knuffel,

Niki Ama

P.S. En zorg er even voor dat die aswolk over 2 weken verdwenen is, want ik wil mijn zalm en olijven!

Week 1, Accra

Hoi hoi!

Ik leef nog! Ik schrijf kort even wat over elke dag.

2/5 Arrival

Ik ben aangekomen in Accra en op het vliegveld de andere vrijwilligers ontmoet. Rochelle, Karin en Marion uit Nederland, Jenny uit Zweden en Jessica uit Frankrijk. Op het vliegveld moesten we naar ons busje lopen en pakten meteen allemaal mannen onze koffer die ze wilden dragen en er dan geld voor vroegen, beetje dom want dat hadden we natuurlijk nog niet, vonden ze niet zo leuk haha. Ik zit over 2 weken samen met Jenny in Akim Akroso, een dorpje redelijk in de buurt van Accra.

3/5 De marktjes

We hadden slecht geslapen allemaal en het is hier heel normaal om om 6 uur op te staan, maar langer kan je ook gewoon niet slapen. Niet door de hitte, maar je bent gewoon klaarwakker. En we moeten om 8 uur klaar zijn en we hebben 1 douche met z'n zessen. Ontbijten kan alleen tussen 7 en 8. Met het busje gingen we naar SYTO voor een inleiding met nog 4 andere meisjes, Duitsers, Stephanie, Louise, Pamela (zij is best oud) en Marion. SYTO mammaTina vertelde heel veel en het duurde heel lang, maar sommige dingen waren wel nuttig.
Daarna een City Tour in het busje en later lopend. Vincent leidde ons over de marktjes rond. Het is wel echt een shock want iedereen wil je wat verkopen, heel opdringerig, en vis ligt half aangevroten door vliegen in de zon te drogen. Om je aandacht te trekken schreeuwen verkopers niet zoals in NL maar maken ze een sssst geluid. Kinderen roepen 'Obruni' (blanke) naar je, maar niet gemeen bedoeld. De markt is echt een doolhof en ongeorganiseerd. Iedereen vraagt overal waar je vandaan komt en willen je hand schudden wat je niet mag weigeren heeft Tina verteld, dat is onbeschoft. Wel je handen wassen erna. Geld wisselen ging in een klein kantoortje ergens onlogisch en ze moest nog extra geld ophalen want ze had te weinig. Wel het echte Afrika beeld van mensen met bakken op hun hoofd wordt hier bevestigd. Als ze je naam vragen en of je het wilt spellen, niet doen, want dan kom je terug en hebben ze een armbandje met naam voor je gemaakt, heel vervelend en ze luisteren niet naar 'no'. Dat is wel irritant, hun opdringerigheid, maar aan de andere kant, ze zijn ook arm en denken dat wij heel rijk zijn.
Veel contrasten hier. Een krottenwijk naast een luxe bankgebouw en een bruine zandweg naast een prachtig park. En superveel gigantische reclameborden. Ik baalde wel flink dat ik FC Twente niet heb kunnen zien haha.

4/5 Strand

Vanacht was NL'se Marion flauwgevallen, Tina gebeld en direct naar het ziekenhuis en ik ging wel mee. Het was niet spoed want ze kon nog wel gewoon lopen, ze had alleen voedselvergiftiging. Het ziekenhuis viel me mee, de gangen zijn allemaal buiten, maar verder was het wel heel schoon. Ze kreeg antibiotica en dan wordt ze beter.
Het was stranddag, dus op het strand lekker een ligstoel gehuurd voor 1 euro voor de hele dag. Je mocht niet overal in de oceaan zwemmen, alleen in een klein stuk tussen 2 witte vlaggen. De golven zijn hoog en er is een flinke stroming, maar des te leuker vind ik! Tenminste wat actie. 's Avonds gegeten bij een restaurant Paloma, waar het wel duur was 6 euro voor eten en drinken (1 gang en 1,5 liter water). Iedereen is wel ontzettend verbrand op het strand. Ik zou een NL'se plensbui nu wel ontzettend kunnen waarderen hier op mijn tomatoskin.

5/5 Drum & Dance!

's Ochtends taalles, maar ik wist al veel want ik had hier al een cursus gedaan en dat kon Vincent horen zei hij, jeeeej! In de pauze gingen we de straat op om wat eten te kopen, wil een jongen mij een ketting aansmeren. Ze zijn zo aardig, maar opdringerig, dat het heel lastig is ze weg te krijgen, want onbeleefd zijn is not done. Uiteindelijk vond hij mij zo aardig (ik probeerde gewoon niet onbeleefd te doen) dat hij mij de ketting gaf. Maar dan voel je je toch schuldig want je hebt er niets voor betaald. Ik heb het 10x proberen terug te geven, maar hij nam het gewoon niet terug, sja, dan is het niet anders. Ik vermijd de verkopers liever, maar dat is echt impossible.
Terug bij SYTO, drum & dance! Superleek. Kpalogo heet de drum waar we op speelden, maar ik vind een djembe fijner. Dansen en trommelen was heel leuk en heel ritmisch, maar dat ga ik volgende week ook nog doen. We kunnen een djembe of kpalogo kopen, en dat doe ik ook wel. Je kan dan je eigen symbolen en tekst kiezen en die hakken ze erin, 30 euro voor een grote djembe valt ook nog wel mee. En je krijgt er een tas bij, o yeah.
Ik heb een allergie ergens voor, ik denk de yoghurt die ik gegeten heb, want ik heb uitslag op mijn vingers en tenen, rode vlekken en bultjes. Doet zeer, maar ik ben verder niet ziek dus even aankijken.

6/5 Ghanaian Cooking

Djembe gekocht! Beste souvenir uit Ghana denk ik. En gekookt vandaag. Ik ben alleen niet zo lekker, misselijk gevoel en later ook nog hoofdpijn en spierpijn, dus ik heb er niet veel van gegeten. In het eten ging ongekoelde vis met dikke graten en salted vissenstaart, haha, niet mijn favoriet. Yam, een soort aardappel, en kool is wel lekker. De pannen gingen op hete kooltjes die je telkens aan moest wapperen. Verder heb ik alleen maar op bed gelegen op de hoop dat ik me later weer wat beter voel, dat is nu wel iets, dus ik denk dat het gewoon van de warmte kwam. Morgen gaan Karin, Stephanie en ik naar het Drum & Dance week gastgezin. Ik zal ook proberen wat foto's te posten maar het is hier best traag dus verwacht niet te veel. Ik heb het in ieder geval superleuk hier! En superwarm! Wees maar jaloers in het regenachtige NL! Oja, en ze leven hier echt voor het voetbal zoals reclameborden met 'bring the cup home!' en tvreclames met 'you remember 2010, the year everything changed' en dan laten ze een toekomst zien waarin alles veel beter is, heel leuk.

Later!!
P.S. Mijn Ghanese naam is Niki Ama (is de meisjesnaam voor op zaterdag geboren), dat heb ik dus ook op mijn djembe laten zetten.

Bijna bijna bijna!

Hej hej!

Zondag ga ik al weg! Waaaah! Ik ga proberen daar wat foto's online te zetten, maar ik weet niet of dat gaat lukken. En ik zal hier verhalen opzetten over hoe lekker het is aan het strand daar (dan zul je zien dat het alleen maar regent, want het is regenseizoen) en of ik de kinderen onder de duim kan houden. En natuurlijk het resultaat van mijn dan startende zoektocht naar een douche. Al met al dus reden genoeg om te kijken!

Tot snel! xx